Zijn ouders zijn beleeft en vertellen me veel verhalen over Colombia en de geschiedenis. Gelukkig is Daniel er om alles te vertalen, want ze spreken geen woord engels. De taal leer ik daardoor snel.
Zo gauw ik de cadeautjes overhandig veranderd de sfeer, hollandse koekjes, een fles franse wijn en Hertog Jan bier bevalt hun goed. De wijn staat trots op de kast, zodat iedereen die binnenkomt hun nieuwe exotische aanwinst kan bewonder. De koekjes en het bier overleven het niet zo lang.
Daniel moet in de ochtenden werken en zijn huisgenoot is zo aardig mij de stad te laten zien. Met haar gebrekkige engels en mijn gebrekkige spaans kunnen we heel goed overweg.
Als een gids wijst ze alles aan en leert mij de spaanse woorden. Ook hier zijn de straten weer aangegeven met nummers ipv namen.
De mariachi die we altijd in films zien (die grappige mannetje met sombrera's en een gitaar die hele foute liedjes zingen) zijn hier ook echt. Ze hebben er zelfs een speciale bar voor.
Samen drinken we een cerveza (bier) bij het park. We ontmoeten een klasgenoot van Jenifer en hij vraagt me alles over Nederland. Hoe het zit met onze groene rokken, rood haar in staartjes en grote pullen bier. Eeehhh... bedoel je misschien Duitsland?
Hij verteld me dat Colombianen niet zo veel reizen als Europianen, het is lastig om een visa te krijgen en vaak zijn de vliegtickets te duur. De colombiaanse peso is weinig waard, ondanks dat de meeste mensen hetzelfde leven als ik gewend ben. De stad is echter verdeelt in onderdelen. Wij wonen in een gedeelte gelabeld als "5", dat betekend dat we beveiliging hebben in het gebouw en er weinig kuilen in de weg zitten. De huizen zijn groot en schoon.
De wegen in de binnenstad zijn minder goed onderhouden en mensen rijden chaotischer dan ik gewend ben, rechts inhalen word hier in ieder geval wel getolereerd. Naast ons appartement zit een level "2". Dat is armoede, maar armoede hier is geen honger en het valt aan de kleding van de mensen ook niet te zien. Hierover later meer.
In de stad besluiten we samen met Daniel en Diana te gaan lunchen. Het eten hier is heel schoon. De mensen die je eten bereiden dragen vaak handschoenen en een mondkapje. Alles is heel vers. Heerlijk. Ons toetje lijkt wel een beetje op het strand.
Dat we in Nederland geen palmbomen hebben en dat alles plat is kunnen ze bijna niet geloven.
Het is tijd om hier de bergen te gaan bewonderen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten